قدس

قدمه

قدمت شهر قدس به بيش از پنج هزار سال پيش باز مي‌گردد و بدين ترتيب يكي از قديمي‌ترين شهرهاي جهان محسوب مي‌شود.
نام‌هاي مختلفي كه بر اين شهر اطلاق گرديد از عمق تاريخ اين شهر گواهي مي‌دهد. گوناگوني نامها به خاطر ملل مختلفي است كه در اين سرزمين سكونت داشتند. كنعاني‌ها كه در هزاره‌ي سوم پيش از ميلاد به اين منطقه آمدند نام آن را «اورساليم» نهادند كه به معناي شهر صلح يا شهر الهه «ساليم» است.
واژه‌ي اورشليم كه در عبري «يروشاليم» خوانده شده و به بيت‌المقدس اطلاق شده است از ريشه‌ي همين واژه گرفته شده است.
در تورات 680 بار اين واژه تكرار شده است. در عصر يونانيان هم اين شهر مقدس به «ايليا» شهرت يافت كه به معناي (خانه‌ي خداست). از مهمترين كارهايي كه كنعانيان براي قدس انجام دادند ايجاد تونل براي تأمين آب به داخل شهر بود.
آنان ‌آب چشمه‌ي «جيحون» در دره‌ي «قدرون» كه امروزه به «عين سلوان» شهرت يافته را به اين شهر منتقل كردند.

شلیم یا بیت‌المُقَّدَس

ور(به عبری: ירושלים) و (به عربی: القُدس) شهری با قدمت تاریخی و مقدس در ادیان ابراهیمی است که بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهر اسرائیل و پایتخت مورد مناقشه میان فلسطین و اسرائیل است. جمعیت اورشلیم ۷۶۳٬۶۰۰ نفر (سال ۲۰۰۸)[۱] و مساحت آن ۱۲۵٫۱ کیلومترمربع است.

اورشلیم یکی از چهار شهر مقدس یهود محسوب می‌شود و در کنار شهرهای صفاد، حبرون و طبریه، محل سکونت بسیاری از دانشمندان مذهبی یهودی بوده است.[۲] این شهر پس از مکه و مدینه سومین شهر مقدس در اسلام و مقدس‌ترین شهر در مسیحیت محسوب می‌شود.

وضعیت اورشلیم یکی از مهمترین موضوعات در مناقشه اسرائیل و فلسطین بوده‌است، در سال ۱۹۴۷ قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد در مورد حکومت آینده فلسطین مقرر کرد تا این شهر برای یک دوره ده ساله تحت کنترل هیچ کدام از دو کشور فلسطین و اسرائیل قرار نگیرد و با یک رژیم ویژه بین‌المللی با نظارت سازمان ملل اداره شود. اما این طرح هیچگاه اجرایی نشد. با پایان جنگ ۱۹۴۸ بخش غربی شهر به تصرف اسرائیل و بخش شرقی به تصرف اردن درآمد و اسرائیل در جنگ ۱۹۶۷ بخش شرقی را نیز تصرف کرد.[۳] جامعه جهانی حضور اسرائیل در بیت المقدس شرقی و بخش های دیگر کرانه باختری را «اشغال نظامی» می داند و به همین دلیل هم با ساخت شهرک‌های یهودی نشین در این مناطق مخالف است.[۴]

در ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۸۰ با تایید کنست پایتختی اورشلیم طبق مرزهای تعیین شده توسط دولت اسراییل در سال ۱۹۶۷، به یک اصل قانونی در حقوق اسراییل تبدیل شد.[۵] در پاسخ شورای امنیت طی قطعنامهٔ ۴۷۸ در همان سال اسراییل را برای اتخاذ این قانون سرزنش کرد، و تاکید کرد که این مخالف قانونهای بین المللی است، و از اطلاق پذیری کنوانسیون ۱۹۴۹ ژنو بر بخش غربی اورشلیم جلوگیری نخواهد کرد، زیرا این شهر جزء فر مانداری اورشلیم تحت قدرت ملی فلسطین پنداشته می شود.[۶] سازمان آزادی بخش فلسطین مرکزی را در بیت الشرق اورشلیم اداره می کرد که به دستور وزارت کشور اسراییل بسته شد.[۷]

نام

جستار وابسته:نام بیت‌المقدس در متون کهن فارسی

در متن‌های پهلوی از این شهر با نام اورشلیم یاد شده‌است.[۸] پس از اسلام در منابع فارسی از این شهر به طور عمده با سه نام ایلیا، اورشلیم (یا اورشلم) و بیت‌المقدس یاد شده‌است.[۹] در برخی از منابع فارسی این ایلیاست که نام عبری شهر دانسته شده‌است[۱۰] و نیز گفته شده‌است که اورشلیم نامی‌است که برخی پارسیان شهر را به آن باز خوانند.[۱۱] در برخی منابع ایلیا یکی سه شهرستان زمین بیت‌المقدس دانسته شده‌است.[۱۲] دو شهرستان دیگر را نام بلقا و اریحاست.[۱۲] هر دو صورت بیت‌المقدّس و بیت‌المَقْدِس در زبان فارسی به کار رفته‌است. گرچه صورت بیت‌المَقْدِس اصیل‌تر است —و ترکیب عبری בית המקדש (بیت همقدش) با آن خویشاوند است — صورت بیت‌المقدَّس به طور خاص برای گنجانیدن در بحر متقارب (و بعضاً هزج) مناسب است و در شعر فارسی به کار گرفته شده‌است.[۱۳]

در بسیاری از متون کهن نظم و نثر فارسی از این شهر با نام بیت‌المقدس یاد شده است و بنا به گفتهٔ فردوسی نام این شهر در زبان پهلوی، کنگ دژهودج یا دژ هوخت‌گنگ بوده است:

به خشکی رسیدند سر کینه جوی
به بیت‌المقدس نهادند روی
که بر پهلوانی زبان راندند
همی کنگ دژهودج‍ش خواندند

[۱۴]

سیاست رسمی دولت اسرائیل، الزام می دارد که أُورُشَلِيمَ، که هم ریشه نامهای عبری و انگلیسی ست، در کنار القُدس به صورت أُورُشَلِيمَ-القُدس به کار برود.[۱۵]


ریشه‌شناسی اورشلیم

اورشلیمبرخلاف آنچه ممکن است بدواً به نظر آید توسط عبرانیان بر شهر نهاده نشده‌است بلکه اصلی اوگاریتی می‌دارد. البته زبان اوگاریتی چون زبان عبری از زبان‌های سامی‌است. نام اصلی شهر قبل از ورود عبرانیان اوراشالیموم یا اوراشالیمو به معنای بنیاد شالم بود. شالم نام خدایی از خدایان اوگاریتی بود. بعدها عبرانیان این نام را تغییر ندادند چرا که در عبری به معنای باران صلح می‌شد.از نگاه دستور زبان عبری، این کلمه از دو بخش "اور" به معنی باران و "شلیم" به معنی صلح و سلام است.[۱۶]

فرهنگ

بسیاری از خانواده‌های یهودی سکولار ساکن اورشلیم، به دلیل فشارهای مذهبی یهودیان ارتدوکس، دیگر شهرهای اسرائیل را برای زندگی انتخاب کرده و اکثرا به تل‌آویو نقل مکان می‌کنند.[۱۷]

جغرافیا

اورشلیم در ۳۵ درجه و ۱۳ دقیقه طول شرقی و ۳۱ درجه و ۵۰ دقیقه عرض شمالی واقع شده‌است.این شهر بر روی کوههای‏ یهودا، که مقسم آب بین دره اردن در شرق و دریای‏ مدیترانه در غرب است، بر روی دو تپه صخره‌ای به ارتفاع ‏۷۵۰ متر از سطح دریا در میانه کوه‌های بیت‌ایل (یا بیت ئیل) در شمال و حبرون یا الخلیل در جنوب، در فلات قدس و الخلیل واقع شده‌است. در جانب مغرب ‏شهر دامنه کوههای یهودا گسترده‌است و در جانب مشرق‏ دشت یهودا که تا بحر المیت ادامه دارد. فاصله این شهراز کناره غربی کوههای یهودا ۱۵ تا ۱۶ کیلومتر و ازکناره شرقی آن تنها ۲ کیلومتر است. بلندی ارتفاعات‏ شمالی و جنوبی شهر به ۱۰۰۰ متر می‌رسد. چون بلندی شهر در میانه این دو ارتفاع کمتر از این‌است، شکل توپوگرافیک این شهر به چیزی شبیه زین اسب‏ بدل شده‌است. این وضعیت با شکل‏ ساخت‌شناختی کوههای یهودا، که همچون صخره‌ای ‏یکپارچه و بدون دره‌است آن را به دژی تبدیل کرده که بر ناحیه وسیعی‌در پیرامون خود اشراف دارد. فاصله این شهر از ساحل‏ مدیترانه ۵۲ کیلومتر، و از بحر المیت ۲۲ کیلومتر، و ارتفاع آن از سطح بحر المیت (که سطح آن از دریاهای‌آزاد پائین‌تر است) حدود ۱۱۵۰ متر است. اورشلیم از عمان ۸۸ کیلومتر، از دمشق ۲۹۰ کیلومتر، از بیروت ۳۸۸ کیلومتر، و از قاهره ۵۲۸ کیلومتر فاصله دارد. این شهر در ملتقای راه‌های واصل ‏بین شمال به جنوب و شرق به غرب در منطقه واقع شده و علاوه بر آن که از طریق راه‌های زمینی به شهرهای‌الخلیل، بیت‌لحم، رام‌الله و نابلوس می‌پیوندد، از طریق‏ خط آهن نیز با تل‌آویو و یافا در ساحل مدیترانه مربوط است. فرودگاه قلندیه در بخش شمالی نیز ارتباط این شهر را با جهان خارج برقرار می‌کند.

اریخچه

خیابان کورش در بخش مرکزی اورشلیم.

تا پیش از وقایع ۱۹۶۷ میلادی بخش غربی شهر در اختیار اسرائیل و بخش شرقی در اختیار اردن می‌بود. طی جنگ عرب ها و اسرائیل، بخش شرقی به اشغال اسرائیل در آمد. چهارده سال بعد دولت اسرائیل رسماً بیت‌المقدس شرقی را که عمدتاً فلسطینی‌نشین است جزو اسرائیل دانست، لیک جامعهٔ بین‌الملل این الحاق را به رسمیت نشناخته‌است.[۱۸]

معماری انعكاس هنرهای جامعه است

معماری انعكاس هنرهای جامعه است

استان تهران-استاد دانشگاه هنرهای زیبای تهران گفت: معماری مجموعه‌ای از هنرهایی است كه یك جامعه در اختیار دارد و تمامی هنرها را در آن می‌توان یافت.

معماری انعكاس هنرهای جامعه است

به گزارش خبرنگار ایرنا،'سیمون آیوازیان' استاد دانشگاه هنرهای زیبای تهران امروز در نشست تخصصی نقد و بررسی آثار عكاسی معماری 'ناصر میزبانی' با بیان اینكه عكاسی معماری به خصوص معماری سنتی و تاریخی صرف ثبت عكس از خود نما و سوژه نیست، افزود: در این نوع از عكاسی بر روی میراث یك كشور تمركز می‌‌شود و در حقیقت یك نوع گزارش تصویری است كه می‌توان از بنای تاریخی داشت.

آیوازیان با بیان ویژگی‌های عكاسی معماری اظهار داشت: عكاسی معماری یك عكاسی هنری نیست اما با بهره‌گیری عناصر عكاسی همچون نور، زاویه دید و اصول فنی اگر اثری به خوبی ثبت شود می‌توان به آن عكاسی معماری گفت.

'ناصر میزبانی' عكاس معماری نیز در این نشست درباره ویژگی‌ها، عناصر و تاریخچه آثار خود در نمایشگاه سخن گفت.

وی با بیان اینكه در این نمایشگاه 31 اثر از 31 استان كشور به نمایش گذاشته شده است، افزود: برخلاف آثار سایر عكاسان، آثار نمایشگاه جز شاخص‌ترین و معروف‌ترین آثار معماری شهرها و استان‌های كشور نیستند.

میزبانی درباره شیوه كار خود در عكاسی معماری گفت: در این نوع عكاسی ابتدا باید به دنبال كادرهایی مطابق با اصول عكاسی معماری بود سپس زاویه‌های غیر معماری كه زیبایی‌های خاصی را به بیننده منتقل كند را در نظر گرفت.

وی بیان داشت: در تمامی آثار من اطلاعات مربوط به اثر از جمله دیافراگم، نوع لنز، بدنه، سرعت، فیلم، فیلتر، تاریخ و زمان وجود دارد.

به عقیده میزبانی لازمه ثبت یك اثر هنری (عكس معماری) داشتن صبر و شكیبای است.

در نمایشگاه 'ایران به روایت چشمان من' كاری از 'ناصر میزبانی' آثاری از جمله ارگ بم، موزه سنندج، آرامگاه دانیال نبی در شوش، پل بریم؛ گچساران در استان كهكیلویه و بویر احمد، بارگاه امام رضا(ع)، بارگاه حضرت معصومه(س)، حسینیه نواب بیرجند در استان خراسان جنوبی، پل زمانخان در استان چهار محال بختیاری، امامزاده سید سه تندر استان مازندران به نمایش گذاشته شده‌ است.

'ناصر میزبانی' در سال 1343 در تبریز متولد شد، وی عكاسی را از سال 1358 آغاز كرد و در سال 1364 موفق به دریافت لوح تقدیر در مسابقه نفت و زندگی شد.

میزبانی از سال 1368 عكاسی را به صورت حرفه‌ای آغاز نمود و از سال 1371 شروع به همكاری با مطبوعات نمود،وی پس از گذراندن دوره تخصصی چاپ در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 1374 مبادرت به چاپ نشر مجموعه كارت پستال، كتاب و كتابچه و پوستر برای بیشتر استان‌های كشور نمود.

وی اقدام به عكاسی از تمامی راه‌ها و جاده‌های كشور با عنوان پروژه راه‌های ایران كرد و موفق به دریافت لوح تقدیر یونسكو در سال 2002 میلادی برای عكاسی از عروسی عشایر قشقایی شد.

آثار میزبانی در نمایشگاه‌های متعددی در ایران و كشورهای دیگر به نمایش گذاشته شده و كتاب‌هایی نیز از این آثار چاپ شده است.

نمایشگاه 'ایران به روایت چشمان من' تا 12 اردیبهشت ماه جاری در موزه عكسخانه شهر واقع در؛ میدان هفت‌تیر، خیابان بهار شیراز، میدان بهار شیراز میزبان علاقه‌مندان است.

معماری انعكاس هنرهای جامعه است
 
 

"تاریخ معماری عثمانی" به تهران رسید

معماری انعكاس هنرهای جامعه است

استان تهران-استاد دانشگاه هنرهای زیبای تهران گفت: معماری مجموعه‌ای از هنرهایی است كه یك جامعه در اختیار دارد و تمامی هنرها را در آن می‌توان یافت.

معماری انعكاس هنرهای جامعه است

به گزارش خبرنگار ایرنا،'سیمون آیوازیان' استاد دانشگاه هنرهای زیبای تهران امروز در نشست تخصصی نقد و بررسی آثار عكاسی معماری 'ناصر میزبانی' با بیان اینكه عكاسی معماری به خصوص معماری سنتی و تاریخی صرف ثبت عكس از خود نما و سوژه نیست، افزود: در این نوع از عكاسی بر روی میراث یك كشور تمركز می‌‌شود و در حقیقت یك نوع گزارش تصویری است كه می‌توان از بنای تاریخی داشت.

آیوازیان با بیان ویژگی‌های عكاسی معماری اظهار داشت: عكاسی معماری یك عكاسی هنری نیست اما با بهره‌گیری عناصر عكاسی همچون نور، زاویه دید و اصول فنی اگر اثری به خوبی ثبت شود می‌توان به آن عكاسی معماری گفت.

'ناصر میزبانی' عكاس معماری نیز در این نشست درباره ویژگی‌ها، عناصر و تاریخچه آثار خود در نمایشگاه سخن گفت.

وی با بیان اینكه در این نمایشگاه 31 اثر از 31 استان كشور به نمایش گذاشته شده است، افزود: برخلاف آثار سایر عكاسان، آثار نمایشگاه جز شاخص‌ترین و معروف‌ترین آثار معماری شهرها و استان‌های كشور نیستند.

میزبانی درباره شیوه كار خود در عكاسی معماری گفت: در این نوع عكاسی ابتدا باید به دنبال كادرهایی مطابق با اصول عكاسی معماری بود سپس زاویه‌های غیر معماری كه زیبایی‌های خاصی را به بیننده منتقل كند را در نظر گرفت.

وی بیان داشت: در تمامی آثار من اطلاعات مربوط به اثر از جمله دیافراگم، نوع لنز، بدنه، سرعت، فیلم، فیلتر، تاریخ و زمان وجود دارد.

به عقیده میزبانی لازمه ثبت یك اثر هنری (عكس معماری) داشتن صبر و شكیبای است.

در نمایشگاه 'ایران به روایت چشمان من' كاری از 'ناصر میزبانی' آثاری از جمله ارگ بم، موزه سنندج، آرامگاه دانیال نبی در شوش، پل بریم؛ گچساران در استان كهكیلویه و بویر احمد، بارگاه امام رضا(ع)، بارگاه حضرت معصومه(س)، حسینیه نواب بیرجند در استان خراسان جنوبی، پل زمانخان در استان چهار محال بختیاری، امامزاده سید سه تندر استان مازندران به نمایش گذاشته شده‌ است.

'ناصر میزبانی' در سال 1343 در تبریز متولد شد، وی عكاسی را از سال 1358 آغاز كرد و در سال 1364 موفق به دریافت لوح تقدیر در مسابقه نفت و زندگی شد.

میزبانی از سال 1368 عكاسی را به صورت حرفه‌ای آغاز نمود و از سال 1371 شروع به همكاری با مطبوعات نمود،وی پس از گذراندن دوره تخصصی چاپ در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 1374 مبادرت به چاپ نشر مجموعه كارت پستال، كتاب و كتابچه و پوستر برای بیشتر استان‌های كشور نمود.

وی اقدام به عكاسی از تمامی راه‌ها و جاده‌های كشور با عنوان پروژه راه‌های ایران كرد و موفق به دریافت لوح تقدیر یونسكو در سال 2002 میلادی برای عكاسی از عروسی عشایر قشقایی شد.

آثار میزبانی در نمایشگاه‌های متعددی در ایران و كشورهای دیگر به نمایش گذاشته شده و كتاب‌هایی نیز از این آثار چاپ شده است.

نمایشگاه 'ایران به روایت چشمان من' تا 12 اردیبهشت ماه جاری در موزه عكسخانه شهر واقع در؛ میدان هفت‌تیر، خیابان بهار شیراز، میدان بهار شیراز میزبان علاقه‌مندان است.

معماری انعكاس هنرهای جامعه است

استان تهران-استاد دانشگاه هنرهای زیبای تهران گفت: معماری مجموعه‌ای از هنرهایی است كه یك جامعه در اختیار دارد و تمامی هنرها را در آن می‌توان یافت.

معماری انعكاس هنرهای جامعه است

به گزارش خبرنگار ایرنا،'سیمون آیوازیان' استاد دانشگاه هنرهای زیبای تهران امروز در نشست تخصصی نقد و بررسی آثار عكاسی معماری 'ناصر میزبانی' با بیان اینكه عكاسی معماری به خصوص معماری سنتی و تاریخی صرف ثبت عكس از خود نما و سوژه نیست، افزود: در این نوع از عكاسی بر روی میراث یك كشور تمركز می‌‌شود و در حقیقت یك نوع گزارش تصویری است كه می‌توان از بنای تاریخی داشت.

آیوازیان با بیان ویژگی‌های عكاسی معماری اظهار داشت: عكاسی معماری یك عكاسی هنری نیست اما با بهره‌گیری عناصر عكاسی همچون نور، زاویه دید و اصول فنی اگر اثری به خوبی ثبت شود می‌توان به آن عكاسی معماری گفت.

'ناصر میزبانی' عكاس معماری نیز در این نشست درباره ویژگی‌ها، عناصر و تاریخچه آثار خود در نمایشگاه سخن گفت.

وی با بیان اینكه در این نمایشگاه 31 اثر از 31 استان كشور به نمایش گذاشته شده است، افزود: برخلاف آثار سایر عكاسان، آثار نمایشگاه جز شاخص‌ترین و معروف‌ترین آثار معماری شهرها و استان‌های كشور نیستند.

میزبانی درباره شیوه كار خود در عكاسی معماری گفت: در این نوع عكاسی ابتدا باید به دنبال كادرهایی مطابق با اصول عكاسی معماری بود سپس زاویه‌های غیر معماری كه زیبایی‌های خاصی را به بیننده منتقل كند را در نظر گرفت.

وی بیان داشت: در تمامی آثار من اطلاعات مربوط به اثر از جمله دیافراگم، نوع لنز، بدنه، سرعت، فیلم، فیلتر، تاریخ و زمان وجود دارد.

به عقیده میزبانی لازمه ثبت یك اثر هنری (عكس معماری) داشتن صبر و شكیبای است.

در نمایشگاه 'ایران به روایت چشمان من' كاری از 'ناصر میزبانی' آثاری از جمله ارگ بم، موزه سنندج، آرامگاه دانیال نبی در شوش، پل بریم؛ گچساران در استان كهكیلویه و بویر احمد، بارگاه امام رضا(ع)، بارگاه حضرت معصومه(س)، حسینیه نواب بیرجند در استان خراسان جنوبی، پل زمانخان در استان چهار محال بختیاری، امامزاده سید سه تندر استان مازندران به نمایش گذاشته شده‌ است.

'ناصر میزبانی' در سال 1343 در تبریز متولد شد، وی عكاسی را از سال 1358 آغاز كرد و در سال 1364 موفق به دریافت لوح تقدیر در مسابقه نفت و زندگی شد.

میزبانی از سال 1368 عكاسی را به صورت حرفه‌ای آغاز نمود و از سال 1371 شروع به همكاری با مطبوعات نمود،وی پس از گذراندن دوره تخصصی چاپ در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 1374 مبادرت به چاپ نشر مجموعه كارت پستال، كتاب و كتابچه و پوستر برای بیشتر استان‌های كشور نمود.

وی اقدام به عكاسی از تمامی راه‌ها و جاده‌های كشور با عنوان پروژه راه‌های ایران كرد و موفق به دریافت لوح تقدیر یونسكو در سال 2002 میلادی برای عكاسی از عروسی عشایر قشقایی شد.

آثار میزبانی در نمایشگاه‌های متعددی در ایران و كشورهای دیگر به نمایش گذاشته شده و كتاب‌هایی نیز از این آثار چاپ شده است.

نمایشگاه 'ایران به روایت چشمان من' تا 12 اردیبهشت ماه جاری در موزه عكسخانه شهر واقع در؛ میدان هفت‌تیر، خیابان بهار شیراز، میدان بهار شیراز میزبان علاقه‌مندان است.

"تاریخ معماری عثمانی" به تهران رسید

کتاب «تاریخ معماری عثمانی» نوشته گادفری گودوین با ترجمه اردشیر اشراقی روانه بازار کتاب شد. مولف در گزارش خود از معماری عثمانی شیوه گاهشماری یا وقایع‌نگاری را در پیش گرفته و در خلال آن مباحثی را از منظر تاریخی ارایه می‌دهد.

به گزارش ایبنا، کتاب «تاریخ معماری عثمانی» اثر «گودوین» تاریخ پژوه پرتغالی در سال 1971 منتشر شد. این کتاب در حوزه تاریخ معماری عثمانی بسیار مهم محسوب می‌شود.

مترجم کتاب نخستین چاپ این کتاب را اثری جامع، کامل و منسجم در حوزه تاریخ معماری عثمانی می‌داند؛ به گونه‌ای که امروزه نیز جایگاه خود را به عنوان تنها گزارش جامع و تفصیلی از معماری دو قرن اخیر ترکیه به زبان انگلیسی حفظ کرده است.

مولف در گزارش خود از معماری عثمانی شیوه گاهشماری یا وقایع‌نگاری را در پیش گرفته و در خلال آن مباحث فراوانی را از منظر تاریخی درباره جنگ‌ها و فتوحات، سنت‌ها و آموزه‌های دینی، ساختار فرهنگی، سیاسی و اجتماعی این دوره ارایه کرده است.

وی نه تنها مساجد بزرگ را توصیف می‌کند بلکه به تشریح طرح، نقشه و کارکرد بناهای گرداگرد مساجد نظیر مدارس، حمام‌ها، خانه‌های بزرگ، مطبخ‌خانه‌ها، منبع‌ها، و آب انبارها آرامگاه‌ها و بازارها و نیز بررسی باروها، فواره‌ها و پل‌ها می‌پردازد.

کتاب «تاریخ معماری عثمانی» نشان می‌دهد که این معماری صرف نظر از تاثیراتی که از ایران، بیزانس و دیگر سبک‌ها پذیرفته، خود سبکی جدا است. نیز با توجه به اینکه قرن هفدهم شاهد پیشرفتی در معماری شهری بود که به سبک باروک ترکی انجامید با اشاره به این سبک، تاثیر آن بر مکتب هنری رمانتیک غرب که عمدتا مغفول مانده است، بررسی شده.
 
در این اثر کوشیده شده تا با اشاره به گسترش قلمرو عثمانی، آمیختگی آن با اقوام و نژادهای مختلف از جمله یونانی، ارمنی و اسلاو، نظام حکومتی، مشی دینی جامعه عثمانی و تاثیر آنها بر معماری این دوره نشان داده شود.

مترجم در مقدمه طی نوشتاری می‌گوید، تمدن اسلامی در قرن نهم هجری با گسترش به سمت شمال تا سرزمین‌های جنوبی روسیه، در آسیای صغیر پایگاهی معتبر یافت. با فتح قسطنطنیه به دست سلطان محمد معروف به «فاتح» و روی کار آمدن سلسله عثمانی در سال 857ق. سبک هنر و معماری دوره عثمانی در استانبول – پایتخت مرکزی دولت عثمانی- به شدت تحت تاثیر معماری بیزانس است.
 
نخستین حاکمان دودمان عثمانی سران قبایل کوچکی از شبانان و غازیان بودند که در سرحدات اسلامی سکونت داشتند. پیروان آنان دسته پرشماری از ترکان اغز بودند که پیش از حمله چنگیزخان از آسیای میانه به آناتولی گریختند. اینان سرانجام در منطقه سر دسته‌های این قبایل ترک و اربابان بی‌چون و چرای رعایای خود بودند و این رابطه، اگرچه با کاهش تدریجی نیروی آنها همراه بود، در سرتاسر تاریخ آنان ادامه یافت.

پیروزی‌های عثمانیان موجب آشنایی آنان با اقوام بسیار متفاوتی همچون یونانیان، ارمنیان و اسلاوها گردید که زیر پرچم رهبران مذهبی خود جوامع ملی یا شبه مستقلی را درون حکومت تشکیل می‌دادند.
جامعه عثمانی در اطاعت از تعالیم دینی و به کار بستن آنها میانه‌رو بود و این ویژگی در معماری آنان نیز دیده می‌شد.

کتاب «تاریخ معماری عثمانی» از یازده فصل «پیش از تسخیر بورسه»، «بورسه-نخستین مساجد»، «بورسه-مسجد سبز و پس از آن»، «از ادرنه تا استانبول»، «سرآغاز راهی سترگ-بایزید دوم»، «سنان-پله‌های پیشرفت»، «استاد سنان»، «افول قدرت‌ها»، «مقدمات دگرگونی»، «سبک باروک و بعد از آن»، «خانه‌های عثمانی» و دو ضمیمه «سپاه ینی‌چری و نظام وقف و دارالاطعام» تشکیل شده است