معماري

آرامگاه بابا طاهر

آرامگاه بابا طاهر بر فراز تپه ای در شمال غربی شهر همدان واقع شده است . بنای این آرامگاه از شاهکار های ممتاز و بدیع معماری عصر جدید است که طرح اصلی آن تلفیقی از معماری های قرن هفتم و هشتم هجری و عصرحاضر می باشد.

به گزارش خبرنگار اقتصادي باشگاه خبرنگاران،آرامگاه باباطاهر درشهر همدان در مرکز میدانی مستطیل شکل ، زیبا ، سرسبز ، با گنبدی فیروزه ای منشوری شکل ، بر قاعده ای هشت ضلعی بر بالای تپه ای کم ارتفاع قرار گرفته است . سقف آرامگاه کاشی کاری معرق می باشد .

برج آرامگاه بر قاعده ای هشت ضلعی واقع شده که ارتفاع آن از سطح فوقانی تپه ‪ ۲۰/۳۵متر و از کف خیابان ‪ ۲۵/۳۰متر می باشد .

ستون های هشت گانه برج ، قطعه سنگ مزار ، کف و پله های آرامگاه از سنگ گرانیت حجاری شده است و بنای اصلی نیز به ابعاد10 × 10 متر با مجموعه ای از منشورها پوشیده شده و دارای مدخل های ورودی و منفذهای نور است.

نما و فرش بنای آرامگاه باباطاهر همدان از سنگ است و در داخل آن کتیبه هایی از کاشی وجود دارد .

در محوطه داخلی آرامگاه ‪ ۲۴دو بیتی از سروده های باباطاهر بر روی ‪ ۲۴قطعه سنگ مرمرین نوشته و نصب شده است . دو لوحه برنجی نیز در محوطه داخلی نصب شده است که یکی از آنها اسامی هیات موسس انجمن آثار ملی به هنگام ساختمان آرامگاه و دیگری نام برخی از شخصیت هایی است که در کنار بابا طاهر دفن شده اند. مساحت کل زیر بنای آرامگاه و باغ آن حدود 8965 متر مربع برآورد شده است. ترانه های شور انگیز بابا طاهر با لهجه دل پذیر لری سروده شده و ترجمان روح و قلب حساس و پر سوز این عارف گرانمایه است و اهل ذوق و حال را با جذبه خاصی تحت تاثیر و سحر خود قرار می دهد.

تاريخچه آرامگاه باباطاهر

آرامگاه بابا طاهر بر فراز تپه ای در شمال باختری همدان قرار دارد. این بنا در طول قرون مختلف شاهد تخریب و بازسازی های متعدد بوده است. در قرن ششم هجری یک برج هشت ضلعی آجری بر روی قبر بابا طاهر ساخته شد که بعدها بر اثر مرور زمان ویران شد. در زمان پهلوی اول از طرف شهرداری همدان بنای جدیدی به جای بنای قدیمی ساخته شد که مصالح آن بیشتر آجر بود.در جریان همین باز سازی، لوح کاشی مربوط به قرن هفتم هجری، که هم اکنون در موزه ایران باستان نگهداری می شود، به دست آمد. بر روی این کاشی فیروزه ای رنگ، آیات قرآن مجید به خط کوفی برجسته نوشته شده است. احداث بنای جدید در سال ۱۳۴۴خورشیدی با همت انجمن آثار ملی و شهرداری همدان و توسط مهندس محسن فروغی انجام شده است. این بنای تاریخی طی شمار ۱۷۸۰در تاریخ ۲۱اردیبهشت ۱۳۷۶به ثبت آثار تاریخی و ملی ایران رسیده است. در اطراف بنای جدید فضای سبز وسیعی احداث شده است.

آرامگاه جدید، شاهکاری ممتاز و بدیع از معماری عصر جدید است که طرح اصلی آن تلفیقی از معماری قرن های هفتم و هشتم هجری و عصر حاضر است

+ نوشته شده در شنبه چهارم مهر ۱۳۹۴ ساعت 12:45 توسط سعيد عليزاده |

دورهٔ صفويه در معمارى

دورهٔ صفويه در معمارى يکى از پررونق‌ترين دوره‌هاست. بناهاى اين دوره از جذاب‌ترين و فريبنده‌ترين بناها در سرتاسر معمارى ايرانى اس.

دورهٔ ۴۲ سالهٔ سلطنت شاه‌عباس، عصر شکوفايى هنر در ايران است. در اين دوره از يک‌سو روابط ايران و اروپا و از سوى ديگر روابط ايران و هند توسعه يافت. پايتخت توسط شاه‌عباس از قزوين به اصفهان منتقل شد. مجموعه‌اى از بناهاى بزرگ و چشمگير در اصفهان به چشم مى‌آيد. بناهاى متعددى از قبيل قصرها، مساجد، بازارها، پل‌ها و کاروانسراها اين شهر را آراسته است و اصفهان را تبديل به مرکز هنرهاى اسلامى شد. جذابيت‌ معمارى صفوى با نقشهٔ باز و روان آن که داراى ترکيب‌بندى‌هاى ساده‌اى مبتنى بر افزودن و قرينه‌سازى است، پيوند دارد. بزرگ‌ترين نقطه قوت اين معمارى در طرح‌ريزى و اجراى مجتمع‌هاى بزرگ شهرى است که در آنها اهداف مختلف بازرگاني، دينى و سياسى در ترکيب‌بندى‌هايى موزن در يک‌جا گرد آمده است.

در زمان شاه عباس دوم هنر معمارى و هنرهاى ديگر همچنن رونق داشت. قرن دهم و يازدهم دوران شکوفايى هنر اسلامى در ايران است. در اين دوره با حمايت شاهان صفوي، هنرهاى پارچه‌بافي، فلزکاري، نقاشي، سفال‌سا‌زى و معمارى به حد اعلاى توسعه و تکامل رسيد. و بناهاى مذهبى و غيرمذهبى چشمگيرى در شهرهاى مختلف ايجاد شد. در دورهٔ صفويه، جهانگردان و بازرگانان بسيارى به دليل شکوه و زيبايى اصفهان، به ايران آمدند و در سفرنامه‌هاى خود زيبائى و عظمت اين شهر را وصف کردند. از جمله شاردن در سفرنامهٔ خود، پايتخت صفوى را داراى ۱۶۲ مسجد، ۴۸ مدرسه، ۱۰۸۲ کاروانسرا و ۲۷۲ حمام معرفى مى‌کند.

از قرن نخست حکومت صفويان نمونه‌هاى زيادى باقى نمانده است؛ اما طبق نوشته‌هاى مورخان، قصرهايى را شاه‌اسماعيل در خوى و قزوين بنا کرد. از ديگر بناهاى اين دوران، مسجد جامع ساوه و مسجد على است که در دورهٔ شاه‌اسماعيل ساخته شد. در زمان شاه‌تهماسب و قرار گرفتن قزوين بعنوان پايتخت، بناهايى چون قصر، مسجد، کاروانسرا در آنجا احداث گرديد. در واقع فعاليت وسيع معمارى دورهٔ صفوى در زمان شاه‌عباس اول آغاز شده و علاوه بر اصفهان، در شهرهاى شيراز، اردبيل، مشهد و تبريز و ديگر شهرها بناهاى مختلف احداث شد.

مسجد جامع ساوه

در عهد صفوى سبک معمارى قديم ايران تجديد شد و در طرح بناها، شکل و مصالح جاى خود را باز کرد. مهم‌ترين قسمت برنامه شهريى که شاه‌عباس در پايتخت تازهٔ خود انجام داد، انتقال مرکز تجاري، مذهبى و سياسى شهر به جنوب - جنوب غربى و سمت زاينده‌رود بود.

يک بازار دو کيلومتري، ميدان نزديک مسجد جمعه را به ميدانى جديد و بسيار بزرگ بنام نقش جهان متصل مى‌سازد و اين ميدان مستطيل شکل با هشت هکتار فضايى به مراتب بزرگ‌تر از ميدان‌هاى عمومى اروپا در آن عصر وسعت داشت. فکر ايجاد، نقشه‌کشى و ساخت آن بين سال‌هاى ۱۵۹۵ - ۱۵۹۰ م / ۱۰۰۴ - ۹۹۹ هـ اجرا شد. در مرحله‌اى ديگر که اهداف بازرگانى مدنظر بود و تا سال ۱۰۱۱ هجرى بطول انجاميد، دو طبقه دکان گرداگرد ميدان اضافه گرديد.

در جانب شمال، مدخل چشمگيرى رو به بازار قرار دارد که ميدان جديد را به ميدان قديم متصل مى‌کند. در جانب شرق مسجد شيخ لطف‌الله و در طرف جنوب مسجد شکوهمند امام قرار گرفته‌اند. ورودى مجتمع قصر، عالى‌قاپو در طرف غرب ميدان و خيابانى طولانى بنام چهارباغ در طرف غرب قصر و باغ‌هاى آن واقع شده است.

در کنار خيابان چهارباغ، قصرهاى بزرگ‌زادگانى قرار داشت که آنها را شاه صفوى برانگيخت، تا بناهاى زيبايى در پايتخت جديدى اضافه کند.

انتهاى جنوبى چهارباغ به سى و سه پل مى‌رسد، که در ۱۰۱۱ هجرى به دست الله‌وردى‌خان، سپهسالار شاه‌عباس ساخته شد. اين پل با طول ۳۰۰ متر در طول مسير راهه‌ها، کلاه‌فرنگى‌هايى در چند نقطه از ساختمان اصلى پل بيرون نشسته و به عابران امکان مى‌دهد تا مناظر باشکوه حوزهٔ رود را ببيند.

در اينجا نيز اصول زيباشناسى و کاربردهاى عملى در مجموعه‌اى پرشکوه به‌هم پيوسته است. ميدان نقش جهان نخستين نمونهٔ فضايى چند منظوره است.

مسجد شيخ فضل‌الله زيباترين و باشکو‌ه‌ترين بناى دروۀ صفوى است. عظمت اين مسجد بيشتر به واسطهٔ کاشى‌کارى داخل و خارج و کتيبه‌هاى زيباى آن است، که بدست هنرمندان معروفى چون عليرضا عباسي، استاد حسين بنّا و باقر بنّا انجام يافته است.

مسجد امام از ديگر آثار باشکوه معمارى صفوى است که به دستور شاه‌عباس اول ساخت آن آغاز شد و بتدريج در زمان جانشينان او تکميل گرديد. سردر اصلى مسجد با کتيبه، مقرنس‌کارى و کاشى‌کارى تزئين شده است. اين کتيبه بخط ثلث با کاشى معرق سفيد بر زمينه کاشى لاجوردى به خط هنرمند معروف عليرضا عباسى است.

مسجد امام

+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۴ ساعت 9:36 توسط سعيد عليزاده |

ايران و سرزمين‌هاى شرقى در آغازين دورهٔ اسلامي،

ايران و سرزمين‌هاى شرقى در آغازين دورهٔ اسلامي، سهم بسيار در تاريخ جهان اسلام داشتند. سلطهٔ مغولان بر اين سرزمين سبب شد تا ايران مرکز بلامنازع نوآورى هنرى و فرهنگى در جهان اسلام گردد. چنانکه مى‌توان شاخصهٔ هنرهاى تجسمى را از ۱۲۵۰ م به بعد در بيشتر سرزمين‌هاى اسلامي، توجه و اتکا به الگوها و افکار ايرانى دانست. مثلاً در معماري، ترتيب قرار گرفتن چهار ايوان برگرد صحنى باز در مساجد ايرانى قرن ۱۲ م معمول بوده؛ اين طرح در معرکه طرح ستون‌دار سنتى در آن رايج بود معمول گرديد و ديرى نپاييد که طرح چهار ايوانه در دوردست‌هاى شرق و غرب اسلامي، بکار گرفته شد.

از قرن هفتم تا نيمهٔ قرن نهم يعنى تا دو قرن و نيم، انديشهٔ ايرانى برتر از انديشه‌هاى قدرت‌هاى منطقه‌اى بود.

سرزمين کهنسال ايران با سابقه‌اى درخشان و طولانى در هنرهاى گوناگون، سهم بزرگى نيز در توسعه و تکامل معمارى جهان دارد.

بناهاى تاريخى و آثار جالبى که در سراسر اين کشور باستانى وجود دارد و آنچه که در طول زمان به دلايل مختلف از بين رفته است، نتيجهٔ قرن‌ها کار و تلاش نياکان ماست که در اين مورد از هيچ کوششى دريغ نکرده‌اند.

اين آثار ارزشمند معمارى که معرف فرهنگ و تمدن ايران و ايرانى است، دستاورد تلاش متمادى هنرمندانى است که با ايمان و ابتکار در تکامل و گسترش هرچه بيشتر معماري، به‌خصوص در دوران اسلامى مشتاقانه کوشيده‌اند.

سابقهٔ معمارى ايران براساس بررسى‌ها و کاوش‌هاى باستان‌شناسى به حدود هزارهٔ هفتم قبل از ميلاد مى‌رسد. از آن زمان تاکنون اين هنر در ارتباط با مسائل مختلف، بويژه دلايل مذهبى گسترش و تکامل يافته است.

معمارى ايران داراى ويژگى‌هايى است که در قياس با معمارى ساير کشورهاى جهان، ارزشى مخصوص به‌خود دارد. ويژگى‌هايى چون طراحى متناسب، محاسبات دقيق، ستون‌هاى بلند، گوناگون که هر کدام در عين سادگى معرف شکوه معماير اين سرزمين است. به اعتقاد استاد پيرنيا معمارى ايران بر اصولى چون مردم‌‌داري، خودبسندگي، پرهيز از بيهودگي، درون‌گرايى و ... نهاده شده است.

در دوران اسلامي، احداث نيايشگاه‌ها بيش از هر نوع بناى ديگر مورد توجه بوده است؛ تا جايى که اگر شهرى مسجد جامع يا آدينه نداشت، بعنوان يک شهر تلقى نمى‌شد. نيايشگاه‌هايى چون تاريخانهٔ دامغان، مسجد کبود، مسجد گوهرشاد، مسجد شيخ لطف‌الله، از يادگارهاى باارزش معمارى مذهبى است که معماران اين بناها، هنر خود را با عشق درآميخته‌اند. مقابر و آرامگاه‌هاى بزرگان دين و سياست نيز همانند نيايشگاه‌ها با نقشه‌هاى متفاوت، پوشش‌هاى گوناگون گنبدى و تزئيناتى چون گچبري، کاشيکاري، آجرکاري، معمارى اين دوره را اعتبار خاصى بخشيدند. مجموعه‌هاى زيباى بسطام و نطنز و حرم حضرت رضا (ع) با شيوه‌هاى متفاوت معمارى نمونه‌هاى باشکوهى هستند از اين شاخه از بناهاى دورهٔ اسلامي. در هيچ جاى جهان بناهاى آرامگاهى همانند ايران يافت نمى‌شود که اينچنين عمر طولانى و مقبوليت ريشه‌دار و سطح عالى و پابرجا در خود داشته باشد.

مسجد گوهرشاد و مجموعه حرم امام رضا (ع)، مجموعه آستان قدس رضوي، مشهد

بعد از آن‌که فضاى آموزشى از نيايشگاه‌ها جدا شد و شيوهٔ تدريس به‌تدريج دگرگون گشت، احداث مدارس شکل تازه‌اى يافت. تدريس علوم دينى و مذهبى که در مساجد صورت مى‌گرفت به مدارس انتقال يافت. فضاى معمارى مدارس نيز همزمان با تحولات معمارى مساجد وارد مرحلهٔ تازه‌اى شد و از نقشهٔ چهار ايوانى براى ساختمان آن بهره گرفته شد و در تزئين آن از کاشيکارى و ساير تزئينات استفاده شد. مدارسى چون چهارباغ، سپهسالار و ... را مى‌توان معرف فضاى آموزشى در معمارى ايران دانست.

در شهرهاى ايران اسلامى اماکن عمومى در مسير گذرگاه‌هاى اصلى و فرعى شهر ساخته مى‌شدند. تکايا، حسينيه‌ها، مصلى‌ها در بافت بسيارى از شهرها جاى ويژه‌اى داشتند و در ايام سوگوارى از اين بناها استفاده مى‌شده است. مصلى‌ها نيز خارج از شهر در برگزارى مراسم عيدين نقش ويژه‌اى در مراسم مذهبى مسلمانان ايفا مى‌کرد.

معمارى سنتى ايران روندى پيوسته و ملايم و استوار را تا دورهٔ قاجار پيمود و دگرگونى‌هاى لازم در هر مرحله يا دوره متناسب با نيازها و خواسته‌ها در آن پديدار شده تا به بهترين نحو ممکن، متناسب با شرايط و امکانات هر دوره پاسخگوى نيازهاى کارکردي، فضايى و بصرى ممکن باشد.

در دورهٔ قاجار همزمان با گسترش روابط ايران با اروپائيان، زمينه‌هاى نفود فرهنگ و تمدن آنان در ايران نيز به‌تدريج فراهم شد و بسيارى از عرصه‌هاى فرهنگي، اجتماعي، شهرى و از جمله معمارى را تحت‌ تأثير قرار داد.

ورود تکنولوژى غرب و بويژه در مرحلهٔ نخست ورود اتومبيل، به همراه دگرگونى ساختار اجتماعى - شهري، دگرگونى‌هاى اساسى در بافت شهرى ايجاد کرد و خيابان‌ها و گذرگاه‌هاى مستقيم به‌تدريج بوجود آمدند و گسترش يافتند. دسترسى ساده و آسان، اهميتى فراوان يافت و در نتيجه ساختمان‌هاى واقع در کنار خيابان مورد توجه قرار گرفتند. بويژه که براساس نظام جديد شهري، دکان‌ها و ساير فضاهاى خدماتى و تجاري، در طبقهٔ همکف ساختمان‌هاى واقع در کنار خيابان‌ها جاى گرفتند. نور و منظر بسيارى از اين ساختمان‌ها از خيابان تأمين مى‌شد، در نتيجه اتاق‌ها به شکل خطى در کنار هم و در امتداد لبهٔ خيابان ساخته شدند.

در طراحى اين گونه ساختمان‌ها، از معمارى غرب اقتباس مى‌شد و بسيارى از عناصر و تزئينات آن عيناً يا با دگرگونى‌هايى مورد استفاده قرار مى‌گرفت. کاربرد اين عناصر غالباً بدون تأمل صورت مى‌گرفت و آن‌را به شکل نوعى جريان گذرا در تاريخ معمارى ايران متجلى مى‌ساخت و تلفيقى هنرمندانه صورت نمى‌گرفت. همين ضعف سبب شد تا بسيارى از نوآورى‌ها و اقتباس‌ها در اين دوران (اواخر قاجار و دهه‌‌هاى نخست عصر حاضر) در دورهٔ بعد فراموش شدند، به‌گونه‌اى که گويا جزئى از تاريخ معمارى و فرهنگ ما نبوده‌اند. بعضى اقتباس‌ها نيز که دوام يافته‌اند مانند احداث بالکن به سمت گذرگاه‌هاى عمومي، هنوز از ويژگى‌هاى لازم کارکردى براى هماهنگى با شرايط فرهنگى و اجتماعى کشورمان برخوردار نشد، و در نتيجه يا تغيير شکل يافته‌اند يا به‌صورت انبار و يا محلى بدون استفاده درآمده‌اند، که اين نکته خود نشانگر فقر دانش معمارى است.

جدا شدن از ارزش‌ها و تجربيات معمارى سنتى و رو آوردن به غرب از آن زمان تا امروز نيز کمابيش ادامه يافته و بعنوان يک روند اصلى در بين بسيارى از متخصصان استمرار يافته است. نبايد از نظر دور داشت که توجه به معمارى سنتى و بومى کشور از سوى متخصصان در دهه‌هاى پيشين، غالباً تحت تأثير انديشه‌هاى غربى همچون پست مدرنيسم بوده است.

+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۴ ساعت 9:35 توسط سعيد عليزاده |

کافه اسپریس {تهران}

کسب رتبه نخست «کافه اسپریس» در مسابقه بین المللی architizer

کافه اسپریس در مسابقات architizer در بخش رستوران از بین 5 فینالیست به انتخاب داوران رتبه نخست را کسب کرد.

کافه اسپریس در تهران
آرشیتکت: هومن بالازاده
مدیر طراحی: الهام سیفی آزاد
تیم طراحى: نیلوفر اله طاها-نوشین عطروش
تصویر سازی سه بُعدی: مونا رضوی
كارفرما: امیر درخشى
عکاس: پرهام تقی اف
مجری برق: مهندس فرد

معماری نیوز-سودابه کیخا: کافه اسپریس در مسابقات architizer در بخش رستوران از بین 5 فینالیست به انتخاب داوران رتبه نخست را کسب کرد.

کافه اسپریس (Espriss Cafe ) با فضای ۲۸ متر مربع در خیابان نجات الهی در مرکز تهران و در محاصره مغازه های صنایع دستی و در همسایگی سازمان صنایع دستی ایران قرار گرفته است.

کافه اسپریس فعالیت خود را از اوایل آذرماه ۹۳ شروع کرده است. فضای داخلی کافه از لحاظ معماری فضای متفاوتی است. تعداد ۸ میز مربع شکل در کنار هم چیده شده و در مجموع کافه ظرفیت پذیرایی حدود ۲۰ نفر را دارد.

در طراحی نمودار مکانی ، مفهوم مادیت بر اساس هندسه یکپارچه از خارج ساختمان که همسایه با ساختمان سازمان صنایع دستی ایران بود تا داخل ساختمان با به کار گیری همان مواد ، ارائه شده است.

ایجاد یک فرم بصری متنوع در یک فضای کوچک که امکان آن را برای کاربر ایجاد می کند که در موقعیت های مختلف در داخل کافه دید سه بعدی متنوعی از کار داشته باشد که باعث جذابیت هر چه بیشتر فضا می گردد،که البته با توجه به کوچکی فضا طراح از یک تک مصالح آنهم یک مصالح کاملا سنتی مثل آجر استفاده کرده که با تکنیک رنگهای فیروزه ای که در لبه ها استفاده شده و نوری که در لابلای درزهای آجرها به کار برده کاملا فضای داخلی را متنوع و جذاب می نماید.

با توجه به اندازه کوچک این پروژه، آجر با ابعاد ۵ * ۱۰ * ۲۰ سانتی متر به هشت قطعه کوچکتر ۵ * ۵ * ۵ سانتی متر تفسیم شده که یک طرف از آجر لعاب رنگ آبی فیروزه ای و سمت دیگر قرمز مایل به قهوه ای دارد و با لایه ضد باکتری پوشانده شده است.

این آجرها کاملا یکپارچگی فضا و حرکت را در آن القا می کنند.

استفاده خلاقانه از این تکنیک باعث پیوند معماری سنتی ما با معماری مدرن شده است.

+ نوشته شده در شنبه بیستم تیر ۱۳۹۴ ساعت 12:6 توسط سعيد عليزاده |

طراحی داخلی رستوران

طراحی داخلی رستوران با ترکیب طبیعت با هنر

در میان متریال های متعدد، بخش اعظم مصالح استفاده شده در این فضا بتن است که به ما احساس ساختار یکپارچه را عرضه می کند.

معمار: Arch.Lab
موقعیت: Sector 11, Chandigarh, Chandigarh, India
تیم طراحی: Harsimran Singh, Mohit Vij, Taruni Aggarwal, Jasnam Kaur
مساحت: 900.0 ft2
سال: 2014
عکاس: Purnesh Dev Nikhanj

معماری نیوز-سودابه کیخا: نظرمعمار پروژه در این باره بدین شرح است که،تلاش کردیم تا یک تجربه جذاب با ایجاد یک چشم انداز غیر منتظره را در یک محیط شهری آشنا چاندیگار هند ایجاد کنیم.

ما در آتلیه معماری، پروژه را به عنوان یک فضایی که در آن طبیعت با هنر ترکیب شده، ایجاد یک محیط منحصر به فرد که بازتاب شخصیت شهر باشد به تصویر کشیدیم و همچنین فضایی طراحی شده برای نفع متقابل، مبادلات و روابط اسانها بنابراین ساخت تجربه ها ی متفاوت در آن معنی دارتر است.

این رستوران جهان کاملاً نهان را با ترکیب منحصر به فرد طبیعت با معماری ارائه داده است. کل فضا از لحاظ جسمی و روانشناسی غرق جدایی از محیط بیرون شده است.

رمپ ورودی به عنوان پل بین دو محیط داخل و خارج عمل می کند و ذهن و بدن فرد را به داخل که باغی است از گیاهان که حواس بویایی را با عطر و بوی گیاهان به وجد می آورد دعوت می کند.

در میان متریال های متعدد، بخش اعظم مصالح استفاده شده در این فضا بتن است که به ما احساس ساختار یکپارچه را عرضه می کند. بتن ( به گفته ی لوکوربوزیه)، انتخاب بی عیب و نقصی است که به برداشت هنری ما به صورت فیزیکی فرم و زندگی می بخشد.

در طراحی فضای کلی همچنین به حس اجتماعی و همکاری اهمیت داده شده است.

گرافیک فضا، داستان زندگی غذا را می رساند، دوستدارن غذا را در مورد تنوع آن به فکر فرو می برد. همچنین تلاش می کند تا با فرهنگ معاصر غذای شهری بازی کند.

اضافه کردن گرما به این فضای هنری "ظهور بلوک ها است" . همه بلوک های چوبی با ارتفاع مختلف به صورت جداگانه قرار داده شده برای ایجاد و بازی با بافتهای چوبی تمام مبلمان با یک شخصیت خاصی طراحی شدند که یک ساختار خاصی را به فضا ارائه داده است.

یک شی از زمین توسط شبکه ای از لوله های فلزی ظهور می کند و با چوب و سنگ سرزنده در میز پایان می یابد .بیشتر المانهای این رستوران اعم از دیوار های پنل بتنی ، لامپ نور عودی و مبلمان اند در داخل و اطراف سایت با در نظر گرفتن مفهوم " zero km market" ، باغ گیاهان علاوه بر این به کانسپت اضافه شده است .

samira

۱۳۹۴-۰۴-۰۸ ۰۰:۴۵:۱۳

۰ ۰

عااالی (14894)

کلمات کلیدی : طراحی کافی شاپ، ، رستوران، طراحی داخلی، طبیعت، فضای سبز، بتن، چاندیگار

مشاهده بخش نظرات 1

+ نوشته شده در شنبه بیستم تیر ۱۳۹۴ ساعت 12:4 توسط سعيد عليزاده |

سرزمین مادری پل‌های تاریخی

2

سرزمین مادری پل‌های تاریخی

مهدی پیرحیاتی- پژوهشگر دکترای مرمت بنا

معماری نیوز: شاید دست‌یابی به این سوال که پل‌سازی از چه زمانی و توسط چه کسی آغاز شده مشکل باشد، ولی بدون شک انسان در هر دوره،با هر وسیله ممکن به مقابله با مشکلات و موانعی که طبیعت برایش به وجود آورده پرداخته و سعی نموده که با فکر و تدبیر خویش این موانع را برطرف نماید.

قطعاً از همان هنگام که بشر توانست برای گذر از جوی‌ها و رودخانه‌های کوچک،از ابتدایی‌ترین راه یعنی استفاده از تنه درختان سود جوید، می توان گفت که کار پل‌سازی آغاز شده است. چنین به نظر می‌رسد که انسان در مراحل بعدی، تجربیات گذشته را به کار گرفته و برای عبور از رودهای عریض و کم‌عرض و مسیل‌ها، این‌گونه چاره اندیشیده که در هنگام کم‌آبی و در وسط آن تکیه‌گاهی ساخته و تنه درختان بلند در سوی این ساحل و این تکیه‌گاه قرار دهد و بدین‌وسیله مشکل عبور و مرور را در این موارد حل نماید.

هر چند امروزه این پل‌های اولیه چوبی در برابر پل‌های عظیم صدها متری به نظر بازیچه و مضحک می‌آیند ولی همین چیز ساده قطعاً در تاریخ زندگی بشرنقش حیاتی داشته است.استان لرستان به وجود رودهای پرآب و مهمی چون سیمره، کشکان و سزار، یکی از غنی‌ترین شبکه آب‌های روان را به خود اختصاص داده است.

این استان همچنین بخش عظیمی از سلسله جبال زاگرس را به صورت رشته‌های موازی که جهت آن از شمال‌غرب به طرف جنوب‌شرق کشیده شده را در برگرفته است.لرستان از دیرباز در مسیر و تقاطع راه‌های فلات ایران به سمت جنوب و غرب قرار داشته است.

وجود دولت ایلام در جنوب و دولت ماد در شمال آن که هر کدام بخشی از این سرزمین را در اختیار داشته‌اند و ظهور دولت هخامنشی و ضرورت ارتباط بین این سه پایتخت(شوش، همدان، بابل) اهمیت خطه لرستان را افزایش داده است. در دوره ساسانیان راهی که اصفهان را به تیسفون مرتبط می‌نموده از شهر شاپور خواست و رودخانه کشکان عبور می‌کرده است.

راه‌های باستانی لرستان، منبع:مجله اثر، شماره 35،1382،ص:246.

لزوم دسترسی سریع و آسان و ارتباطات دائمی بین این مناطق، با وجود رودهای پرآب موجب احداث پل‌های عظیمی گشته که انسان را به شگفتی وا‌می‌‌دارد.پل‌هایی که مانند آنها در هیچ کجای دنیا وجود ندارد و می‌توان گفت که حاصل تعامل انسان با طبیعت اطراف هستند.استان لرستان با دارا بودن بیش از 90 پل تاریخی به "پایتخت پل‌های تاریخی جهان" معروف است.در ادامه جهت آشنایی به معرفی چند مورد از پل‌های معروف استان لرستان پرداخته می‌شود.

پل سی پله (کرودت)
مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان کوهدشت، بخش طرهان، دهستان طرهان غربی نزدیک روستای سرطرهان واقع شده است.پل در تنگترين بستر رودخانه سيمره، در محلي بنام سي پله (Sipela) واقع شده است.

اين پل در مسير يكي از راه‌هاي باستاني قرار داشته كه سبب ارتباط بین‌النهرین با ایران از مسیر كرمانشاهان ، ايلام و لرستان (طرهان) به ایران غربی بوده است. پل ياد شده داراي ۴ چشمه طاق بوده كه اكنون تنها دو چشمه طاق آن باقي است.

پهناي هر پا يه آن ۵/۶ متر و طول آن ۱۷ متر است. اندازه سنگ‌هايي كه در پايه به كار رفته ۶۰×۶۰×۱۰۰سانتيمتر و بعضي نيز بزرگترند. روي هريك از اين سنگ‌ها علامت مشخصي كنده شده است. مصالح بنا از گچ وسنگ است.

تصاویر جدید و قدیمی پل سی‌پله.

پل کشکان
در شهرستان چگنی و بر روی رودخانه‌ای با همین نام یعنی رود کشکان ساخته شده است. کاربرد این پل اتصال راه باستانی شهر شاپورخواست به مناطق غرب استان لرستان و سپس کرمانشاه بوده است.

در متون تاریخی به این پل اشاره شده و از آن با نام کژکی یاد شده است. طول پل حدود 320 متر و عرض هر یک از دو چشمه شرقی پل ۸۴۰/۲۳ متر است. پل دارای ۱۲ طاق پل بوده که متأسفانه سه دهنه از این طاق پل‌ها تخریب شده و مابقی طاق پل‌ها همچنان پابرجا هستند.

ارتفاع پل در بالاترین نقطه به ۲۶ متر و در کوتاه‌ترین قسمت آن ۱۰ متر می‌رسد. در خصوص پایه‌های این پل باید به این نکته اشاره کرد که پایه‌های پل با سنگ‌های بزرگ و تراش‌خورده ساخته شده‌اند. مواد و مصالح بنای پل از سنگ، گچ و آجر تشکیل شده است.

تصاویری از پل تاریخی کشکان

پل آجری (پل گپ)در مرکز شهر خرم آباد وبرروی رودخانه گلال واقع شده و متعلق به دوره صفوی است. این پل دو قسمت شرقی و غربی شهر را به هم متصل کرده و دارای 24 چشمه طاق است و طول آن بیش از 350 متر، پنهای آن 8.5 متر و ارتفاع آن از کف رودخانه تا روگذر پل 8 مترمربع است.

مواد و مصالح آن در قسمت پایه ها از سنگ‌های تراشیده شده با ملات آهک و گچ و پایه‌های چشمه طاق‌ها از آجر ساخته شده است. بر سینه شمالی پل کتیبه‌های سنگی نصب شده است که با حروف مقطعه نوشته شده وبه عنوان طلسم معروف است.

بخش میانی پل و شاه نشین آن شباهت زیادی با شاه نشین پل خواجو در اصفهان دارد که در اثر سیل تخریب شده و مجدداً با سیمان مرمت شده است. این اثر ارزشمند در زمان شاه سلطان حسین صفوی ساخته شده و منسوب به حسین خان والی لرستان است و در دوره قاجاریه به پل محسنیه معروف شد.

تصاویر قدیمی از پل گپ و ارتباط آن با محیط اطراف

پل شاپوری یا پل شکسته (عامل ارتباط لرستان و خوزستان)
در زبان لری به آن طاقه پیل اِشکه‌سه می‌گویند که یکی از شاهکارهای معماری دوره ساسانیان محسوب می‌شود و در ضلع جنوبی قلعه فلک افلاک در جنوب شهر خرم‌آباد واقع شده‌است.

پل شاپوری عامل ارتباط غرب استان لرستان (طرهان) با شرق و از آنجا به خوزستان و تیسفون (پایتخت ساسانیان) بوده‌است. این پل حدود ۲۳۰ متر طول و بیش از ۱۹ چشمه طاق داشته که در حال حاضر فقط ۵ چشمه طاق از آنها بر جای مانده‌است.

چشمه طاق‌های پل بصورت جناقی ساخته شده و سبک سازی پل در قسمت طولی پل در زیر روگذر پل صورت گرفته‌ و پایه‌های پل و موج شکن‌های آن به صورت لوزی شش ضلعی از سنگ ساخته شده‌است.

مصالح این پل از سنگ، ملات گچ و ساروج است. مصالح پل را سنگ‌های قلوه رودخانه‌ای و لاشه سنگ در چشمه طاق‌ها و از سنگ‌های پاکتراش در قسمت پایه‌ها استفاده گردیده‌است. کف پل سنگ‌فرش است. نوع سنگ‌فرش، سنگ بلوک قرمز است که در اثر فرسایش آب آسیب دیده‌اند.

تصاویری از پل شاپوری لرستان و ارتباط آن با طبیعت اطراف

پل دختر
این پل به احتمال زیاد متعلق به دوره ساسانیان است و برخی دلیل نام‌گذاری آن را به پل‌دختر را منتسب دانستن پل به نام ایزد بانو آناهیتا می‌دانند.

این پل تاریخی در ورودی شهر پل‌دختر در جنوب استان لرستان قرار دارد و بنای آن در قرن چهارم هجری قمری مورد مرمت قرار گرفته است اما هم‌اکنون تنها یک دهانه از طاق‌های آن برجا مانده و آزاد راه خرم‌اباد - اندیمشک از زیر آن عبور می‌کند.

بی تردید این پل اهمیت ویژه‌ای در ارتباط بین مناطق جنوب با غرب و مرکز و شمال داشته و علاوه بر اتصال لرستان و ایلام، راه اصلی شاپور‌ خواست به جندی شاپور شهر قدیمی‌ خوزستان (دوره ساسانی) به شمار می‌رفته است.

ارتفاع تنها طاق برجای مانده پل ۱۸ متر از سطح آسفالت جاده و ۳۰ متر از آب رودخانه و عرض آن ۱۱،۳۰ متر است. جهت پل شرقی-غربی و طول آن ۲۷۰ متر است.

تصاویر از پل تاریخی دختر

پل گاومیشان
در جنوبی‌ترین نقطه لرستان و در نزدیکی مرز ایلام یعنی در حدود 30 کیلومتری شهرستان پلدختر واقع شده است. پل گاومیشان هم در سده چهارم هجری قمری و به دستور ابونجم بدر‌ابن حسنویه روی رودخانه پرخروش سمیرم ساخته شد.

جالب است بدانید عرض دهانه این پل به 33 متر و 20 سانتیمتر می رسد. اگر بخواهیم عرض دهانه این پل را با طاق کسری (ایوان مدائن) مقایسه کنیم آن وقت است که به اهمیت قوس و دهانه این پل پی می بریم. چرا که عرض دهانه طاق کسری حدود 25 متر است که همین موضوع طاق کسری را به دارا‌بودن بزرگترین دهانه معماری جهان معروف کرده است.

چگونگی ساخت دهانه ای با این اندازه روی رودخانه خروشان سمیرم سوالی است که تنها معماران سده چهارم هجری ایران از پاسخ به آن باخبر هستند. طاق کسری روی زمینی صاف و هموار ساخته شده اما بنای تاریخی گاومیشان با زحمت زیادی روی رودخانه ساخته شده و همین موضوع اهمیت پل را بیشتر کرده است.

بنا به گفته برخی مورخان نامگذاری این پل به "گاومیشو" به جهت پرورش گاومیش در منطقه بوده است اما با توجه به اهمیت گاو در آیین مهر پرستی ممکن است این نام از آیین مهرپرستی ماخوذ شده باشد. این پل شاهکار معماری روی آب است و نباید به سادگی از کنار آن گذشت. پلی که 175 متر طول و 8 متر عرض دارد و ارتفاع آن به 21 متر می رسد.

تصاویر از پل تاریخی گاومیشان

پل کلهر
این پل در بخش معمولان از توابع شهرستان پل‌دختر واقع شده است و بلندترین و مرتفع ترین پل استان لرستان به حساب می آید. ارتفاع آن به 26 متر می رسد و به اعتقاد اهالی لرستان در هنگام نگاه کردن به آن کلاه از سر انسان به زمین می افتد.

پایه های آن بصورت بیضی شکل است و از ویژگی های آن می‌توان به وجود سکویی در داخل دو پایه اصلی پل نام برد که این سکو از 12 پله ساخته شده و کاربرد آن دقیقاً روشن نیست، ولی احتمالاً به عنوان پشت بند از آنها استفاده شده است. عرض این پل به 10 متر و طول آن به 151 متر می رسد.

اگر این پل را با آسمانخراش‌های امروزی مقایسه کنید متوجه خواهید شد که ارتفاع این پل به اندازه یک ساختمان 12 طبقه است. رنگ ملات پل در قسمت پایه‌ها متمایل به قرمز رنگ است که به علت ترکیب آن با یک نوع شن‌های قرمز رنگ و همچنین یک نوع گیاه به نام تره پی (Tarahpey) استفاده شده است.

کتیبه‌ای در قسمت غربی پل بر سینه کوه بالاتر از مسیر گذر روی پل به طرف شمال غربی آن به دستور بدر بن حسنویه نوشته شده است و قرینه آن در قسمت جنوب بر سینه کوه وجود داشته که متأسفانه به علت عملیات راه‌سازی تخریب گردیده است. این پل در ادوار مختلف مورد استفاده قرار گرفته است ولی بیشتر قسمت‌های آن مربوط به زمان بدر بن حسنویه (374 هـ .ق) است.

تصاویر از پل تاریخی کلهر

+ نوشته شده در شنبه بیستم تیر ۱۳۹۴ ساعت 12:3 توسط سعيد عليزاده |

طراحی پوسته سیتی سنتر ابادان

طراحی پوسته سیتی سنتر آبادان و تاثیر آن در فضای شهری

معماری نیوز :مرکز تجاری (سیتی سنتر آبادان )با 3400 متر مربع سطح نما در بافت شهری در تقاطع خیابان امام خمینی و میدان منتظری به عنوان اولین مجتمع تجاری آبادان با مساحت 15000 متر مربع در مهمترین بخش شهر قرار دارد که در دی ماه 1393 پوسته خارجی آن به مسابقه گذاشته شد.

مسابقه مرکز تجاری آبادان
رتبه اول: شرکت مهندسان مشاور پی خاک بوم
آرشیتکت: سودابه کیخا
مدیر طراحی: مهسا مکی نژاد
تیم طراحى: الهام مکی نژاد- سمیه منتظر معتمد
تصویر سازی سه بُعدی: محسن ملکی
كارفرما: شرکت ساختمانی رویین دژ بتن

به گزارش معماری نیوز، سودابه کیخا به عنوان آرشتیکت پروژه چنین بیان کرد: در سال‌های اخیر پس از مطرح شدن دوباره اهمیت فضاهای عمومی و ارزش زندگی شهری، نما اهمیت دوباره ای یافته است. نما در عمل درون ساختمان را از بیرون و فضای خصوصی را از فضای عمومی جدا می كند. نما حاكی از موقعیت فرهنگی سازندگان ساختمان است و نشانگر میزان نظم طرح ساختمان، امكانات و ذوق تزیین طراح است. نما در واقع صورت ساختمان و بهترین بیان حالتی است كه طراح از خود در برابر بیرون دارد.

آنچه برای فضای شهری ارزش میباشد نقش اجتماعی و تعاملی است که این فضا در زندگی جمعی شهروندان ایفا میکند. اما در شهر امروزی، شهروندان حس همبستگی با هم را از دست داده اند و شهرنشینی که امروز با آن مواجه هستیم نتیجه ادراک فضایی مدرن و تغییراتی است که مدرنیته به لحاظ کالبدی و فضایی بهمراه آورده است.

امروزه در عصر مدرن، در تلاشیم تا تعاملات اجتماعی را در جامعه ای که در همه عرصه ها به استفاده از تکنولوژی روی آورده است افزایش دهیم. چرا که انسان این عصر با همه امکانات موجود، تعاملاتش را یا نمی خواهد و یا نمی تواند افزایش دهد و طراحی محیط می تواند امکاناتی را فراهم آورد تا افراد را به مشارکت هر چه بیشتر در محیط ترغیب نماید.

عرصه عمومی میتواند مکانیزم عرفی و فضایی را برای آفرینش و ارتقاء تعاملات مختلف اجتماعی بوجود آورد. روزگار پیچیده امروز، فراهم آوردن امکاناتی همراه با تکنولوژی روز، برای مشارکت در فضاهای شهری را میطلبد. تکنولوژی می تواند فضای جمعی بسازد، و ارتقاء روابط بین مردم، همچنین روابط مابین مردم و محیط را موجب شود.

فضاي شهري خود كليتي است متشكل از اجزاي مختلف ،يكي از اجزاي تشكيل دهنده فضاي شهري ساختمان ها هستند. از آن جا كه نمود بيروني و ظاهري قابل رؤيت ساختمان ها، نماي آن ها است، كيفيت تك تك نماها و تأثيري كه در جمع بر فرد مي گذارند، بسيار مهم خواهدبود. در اين ميان، پرسش مهم اين است كه "چگونه مي توان علي رغم حفظ شخصيت نماهاي منفرد و بيان استقلال هر ساختمان از مجموعه، به سطح مناسبي از وحدت دست يافت؟"، بستري كه در آن هم معمار و طراح سطح توانایي و خلاقيت خود را به كار گيرد و هم تأثير جمعي نماها در كنار يكديگر، كيفيت فضاي شهري را به عنوان يك كل مخدوش نسازد.

در اين راستا، در طراحی این مجموعه هدف تبيين نكات لازم براي طراحي ساختمان هاي منفرد جهت ايجاد وحدت در عين كثرت، است. براي اين منظور، رابطه ميان جزء و كل و عوامل مؤثر بر آن مورد بررسي قرار گرفته و الزامات و ملاحظات مرتبط با آن در حد امکان رعایت شده است.

همنشینی نماهای ساختمانی، آفرینش وحدت در عین کثرت .نماهای جدید در بستر این شهر همانند موجود زنده در حال تغییرند و نماد خارجی تغییرات آنها را می توان در ملموس ترین پوسته شهر یعنی نمای ساختمان، دنبال کرد. نمای شهری مانند کتابی بازگو کننده گذشته شهر بوده و به نوعی روایت کننده زنده تاریخ و هم چنین نشان دهنده دیدگاه جامعه معاصر و آینده است.

دید از پروژه به سمت خیابان ته لنچی ها

شهری چون آبادان که به دلیل تاریخی که داشته گرچه کوله باری از گذشته را بر دوش دارد اما در حال زندگی می کند و به آینده نگاه دارد. برخورد با این گونه شهر ها در تمامی لایه ها ظرافت بی نهایتی را طلب می کند.

آیا شهرهای تاریخی باید به تکرار یا تاکید بر گذشته بپردازند که البته در چنین شهری که معماری آن ملغمه ای از چندین معماری به دلیل تحت تسلط بودن است شاید پرداختن به گذشته هویت واقعی آن را به درستی بازگو نکند؟ در صورت ایجاد نمای جدید و امروزی متفاوت با گذشته، میزان تفاوت بر چه پایه ای قابل پذیرش است؟ گرچه در بستر تاریخی ایران به دلیل قرارگیری بسیاری از شهرها در اقلیم گرم و خشک اصول مطرح شده با مناسب سازی اقلیمی و فرهنگی می تواند در برخورد با این گونه بافت ها در ایران راهگشا باشد.

خيابان همواره يكي از دو عنصر اساسي ساختار اصلي فضاي شهر است،(عنصر ديگر ميدان است) البته خيابان داراي ويژگي هاي كاركردي عميق تري نسبت به ميدان است. در مجاورت این پروژه هر دو این آیتم ها همجواری میدان و خیابان در بدنه نمای شهری ساخنمان مذکور را داریم.

خيابان علاوه بر يك عنصر كالبدي براي عبور و مرور، يك واقعيت اجتماعي و بخشي از عرصه عمومي است. خيابان شرق به غرب منتهی به این پروزه به نام خیابان امام خمینی از خیابان های اصلی شهر با تراكم استفاده كننده بالا و اختلاط كاربري ها ی مختلف علی الخصوص جز خیابانهای اصلی به شمار می آید.

ارزش خيابان تنها از حضور مردماني نشات ميگيرد كه از خيابان گذر كرده و از آن استفاده ميكنند و با حضور خود به آن معنا ميبخشند و در نتیجه با نماهای شهری که در مجاورت آن قرار گرفته ارتباط بر قرار می کنند.بنابراین این بنا از دو منظر متفاوت یکی تحلیل بافت شهری که در ان واقع شده و نیازها و فرصت ها یی که این بافت در طراحی نمای سیتی سنتر در پیش رو قرار داده و دیگری توجه به مبانی نظری طراحی نماهای شهری با نگاه به عملکرد نکاتی بوده که در طراحی نمای این مجموعه تاثیر گذار بوده است.

از منظر تحلیل سایت و موقعیت استراتژیک و پر جمعیت شهر آبادان در این قسمت مخصوصا از سمت شرق و راستای خیابان امام خمینی که کنج بنا از آن دید بسیار قابل توجه است بر 20 متری بنا در میدان و قرار گیری ورودی اصلی در این قسمت و طول کشیده ساختمان در حدود 145 متر در خیابان فرعی و بن بست منتهی به گمرک نکات دیگریست که بدان ها توجه شده است.

از دیدگاه دیگر توجه به کالبد و عملکرد بنا می باشد چرا که عملکرد تجاری به عنوان بخشی از مکان سوم در فضای شهری برای شهروندان که فارغ از مکان اول (خانه )مکان دوم (کار) بسیار مهم جهت گذراندن اوقات فراغت و ایجاد خاطره ای خوب و به یاد ماندنی است تا شهروند مجددا به ان مکان مراجعه کند که قطعا بخشی از این تاثیر گذاری به پوسته خارجی بنا و جذابیت های آن و ارتباط آن در فضای شهری بر می گردد.

آیتم مهم در ایجاد چنین جذابیتی توجه به بحث گرافیک محیطی برای فضاهای شهری یا نماهای شهری است.گرافیک محیطی نیز همچون هوا در تمام کره ی زمین ما را محاطه کرده است.امروزه کمتر جایی می توان یافت که ردپای گرافیک محیطی در آن نباشد. ضرورت وجود گرافیک محیطی با پیچیده تر شدن شهرها و افزایش جمعیت آنها افزایش یافته است. برای بهره گرفتن از تمام پتانسیل این رسانه باید با بخش های مختلف آن آشنا شد و نقش عوامل بصری همچون رنگ و فرم را در آن اهمیت داد.با بررسی تحلیل و تاثیر عملکرد رنگ و فرم دراین مقوله در طراحی شهری از آن بهره جست.

در شهر های امروزی فراتر از طراحی مساله کاربرد مطرح است باید به نحوی عمل کنیم که محیط شهری برای افراد ساکن در آن به لحاظ روحی و روانی قابل تحمل باشد.در این مقوله هویت از سردرگمی افراد و عدم تعلق خاطر جلوگیری می کند. افراد باید احساس دلبستگی نسبت به این بخش از فضای شهری پیدا کنند. این فضا، فضایی مناسب و با نشاط و نه رنج و فرسایش رابه همراه خواهد داشت. نوعی آسایش و الفت را درافراد ایجاد می کند ،که این کار با طرح چشم نواز وبهم پیوسته ترکیب رنگ مناسب امکان پذیر است.

استفاده مناسب و به جا از فرم، رنگ و سازگاری با شرایط معماری برای طراحی و سازماندهی هویت این پوسته شهری ضروری است.که البته با واقعیات زندگی روز مره مردم شهر نیز سازگاری دارد.با طراحی مناسب محیط مخصوصا با انتخاب حرکت فرم و رنگ می توان تنشها را به حداقل رساند و این نیازمند تلاش جامعه شناس، طراح، معمار، متخصصین ارتباطات است.

از موارد دیگر در گرافیک محیطی پرداختن به مقوله رنگ و نور می باشد.توجه به اینکه رنگ ها تاثیر زیادی بر روحیه ی ما دارند لذا بخش مهمی از رابطه ما با محیط بر اثر تاثیر رنگ هاست . با کاربرد درست رنگ ها در فضاهای شهری چهره ی شهر برای ما آرامش روحی و بصری را بدنبال خواهد داشت و درک ما از فضاها بیشتر خواهد شد .و همچنین شناسایی هویت رنگ ها می تواند در خوانا کردن فضا به طراحان شهری کمک کند .رنگ یکی از عناصری است که میتواند به سادگی و با هزینه ای کمتر از ساخت و ساز برای تعریف فضاها در ایجاد خوانایی,حفظ وحدت و حس مکان موثر باشد.

نورپردازی
ساختمان هایی با کاربری تجاری (نظیر مراکز خرید) یا عمومی (نظیر سالن های همایش و...) به دنبال جذب مخاطب بیش تر هستند. به عبارت دیگر هر چه توجه افراد گذری به این ساختمان ها بیش تر شود، احتمال ورود افراد به آنها، بیش تر شده و در نهایت گردش اقتصادی بهتر، می شود.ضمن این که مالکان این قبیل مجموعه ها، در رقابت با یکدیگر به دنبال این هستند که تجربه به یاد ماندنی از بازدید و حضور افراد در محل ایجاد کنند.

از آن جا که مخاطب اصلی این قبیل مکان ها در اوقات فراغت خود به آنها مراجعه می کنند و با توسعه زندگی شهری، بخش قابل توجهی از اوقات فراغت به شب منتقل شده است، در نتیجه نورپردازی نما و جلوه شبانه این ساختمان ها می تواند تأثیر انکار ناپذیری بر افزایش مخاطبان آنها داشته باشد چرا که به دلیل خاصیت طبیعی که در چشم انسان است (منبع نوری یا سطوح روشن توجه انسان را نا خود آگاه به خود جلب می کند) مخاطب این مراکز با دیدن نورپردازی، توجهش به سمت آنها جلب می شود.

با توجه به کاربری مجموعه به عنوان یک مرکز تجاری قابلیت تغییر در طرح نور پردازی به عنوان یک فاکتور مهم در نظر گرفته شده است نورپردازی روی ستونها به صورت خطی بر ابهت ورودی می افزاید .انتخاب و نصب منابع نوری به نحوی که خود چراغ کم ترین تاثیر بصری را در دید ناظر بر روی نمای ساختمان ایجاد کند.در کنج نما ارایه ( Media façade) استفاده شده است.

ساختمان تجاری یا سیتی سنتر آبادان در طولی به اندازه 145 متر و عرض 20 متر در بر میدان منتظری واقع شده است. جمعیت بیشتر از سمت خیابان امام خمینی و بازار سنتی ابادان به سمت سیتی سنتر می آیند.کشیدگی این بنا به صورت شمالی جنوبی می باشد.خیابان شرقی سیتی سنتر بن بست و منتهی به گمرک می باشد. در حال حاضر جمعیت پیاده و شهری در خیابان شرقی رفت و آمد ندارد.

ورودی های مجموعه، ورودی مجموعه از بر میدان، ورودی های فرعی از خیابان شرقی

وضعیت دید مناسب

در این دیاگرام بر اساس رنگ دیدهای مهم مشخص شده است رنگ آبی در کنج بهترین دید.رنگ سبز بخشی که در دید متوسط قرار گرفته رنگ زرد دید در درجه سوم اهمیت رنگ قرمز بخشی که به دلیل همجواری و همسایگی کلا دید و منظر شهری تاثیر گذار برای عابران ندارد
با توجه به دید خوب برای منظر شهری بهتر است که گشایشها هر چقدر به سمت میدان پیش میرویم افزایش یابدتا تعامل بین بنا وجمعیت شهری بیشتر شود.

مراحل طراحی
از آیتم های مورد توجه در طراحی

1-ایجاد نظم در محیط با توجه به گستردگی و کشیدگی حجم
2-ایجاد جاذبه های بصری برای ارایه محیطی دلپذیر و زیبا با توجه به عملکرد تجاری مجموعه
3- بالا بردن حساسیت مردم نسبت به محیط
4- ایمنی و آرامش دادن به کاربران جهت گذراندن اوقات فراقت
5- توجه به تبلیغات محیطی تبلیغاتی که در ذهن تاثیر داشته باشد.

در ابتدا برای دوری از یکنواختی و کشیدگی حجم که در دید بصری آزار دهنده خواهد یود یک شکست ایجاد کرده و برای انسجام بین دو بخش حجم و در راستای حرکت و پویایی که در سمت میدان وجود دارد این شکستگی با چرخش به سمت میدان با زاویه حجم را به دوتکه تقسیم می کند .

برای ایجاد انسجام و یکدستی در نما دوری از تشویش و چندگانگی در بدنه شهری از پوسته استفاده شده است که درراستای شکست ایجاد شده حرکت می کند و در بخش فوقانی کل حجم را در بر می گیرد.در طراحی این مجتمع از عناصری چون نقطه و خط و سطح به طور ترکیبی استفاده شده است.

به طور کلی ریتم یکنواخت و منظم تداعی یک بدنه شهری خسته کننده را برای کاربران خواهد داشت در عین حال تنوع بیش از اندازه نیز باعث سر درگمی و تشویش فضای شهری خواهد شد بنابراین حفظ تعادل اهمیت بسیار دارد. استفاده از مدول های در حال تغییر در مقیاس جز این یکنواختی را از بین می برد و باعث جذابیت بدنه شهری برای کاربر ان خواهد شد.

اگر کاربران جمعیت شهری را نقاطی دارای انرژی بدانیم این حجم هر چقدر که به سمت بدنه اصلی شهری پیش می رود نیاز به شفافیت و تعامل بیشتر با کاربران دارد.بنابراین با توجه به این مفهوم ، اقلیم منطقه و کاربری ساخنمان تا جای ممکن از سطوح شیشه ای شفاف و بزرگ پرهیز شده است و فقط در حد یک باکس مکعب شکل در مقیاس انسان برای ارتباط بیشتر پوسته با عابران پیاده و کاربران سواره و حفظ ارتباط بین ورودی اصلی و ورودی فرعی ودر تضاد با صلبیت کلی حجم استفاده شده تا حس کنجکاوی در جمعیت شهری در حال گذر با وجود ویترین های شفاف و رنگی بواسطه دکور داخلی مغازه ها ایجاد کند و حس سنگینی و احاطه آن بر فضا را کاهش دهد .

با توجه به عملکرد دوگانه تجاری و پارکینگ این مجتمع و جهت تهویه طبیعی پارکینگ نیاز به گشایش هایی در نما داریم بنابر این پوسته دوم که در بخش ابتدایی حجم قرار گرفته را به صورت متخلخل در نظر گرفتیم که در بخش تجاری درآن از شیشه های رنگی استفاده شده و در بخش پارکینگ از گشایش های بدون شیشه که جهت انسجام این دو عملکرد یک پوسته مرتبط هر دو را در بر می گیرد.

رنگ در نمای شهری به عنوان یکی از عوامل هنر پاپ ارتباط بسیار خوبی را با کاربر ایجاد می کند و باعث تلطیف عناصر شهری شده به شرط انکه بسیار منطقی و حساب شده از ان استفاده شود در این طرح سطوح مربع شکل متنوع که تداعی کننده حرکت ماهی ها در آبهای آزاد هستند در قسمتهای پوشیده شده از شیشه های رنگی استفاده شده است. و تضاد رنگی بین پوسته سفید و پنجره های رنگی خود حرکت و پویایی را در ُعین انسجام و یکپارچگی نشان می دهد.اما در سطوح بزرگ به دلیل عدم احاطه بنا بر فضای شهری که بار روانی نامناسب دارد از سطوح با رنگهای خنثی استفاده شده است.

همانطور که در بالا مشاهده می کنید مبلمان طراحی شده برای این مجتمع نیز برای جذابیت بیشتر و ارتباط بهتر با کاربر در آن از رنگ استفاده شده است.رنگ باعث آرامش روحی و بصری در فضای شهری و پویایی آن میشود.رنگهای شاد مانند قرمز نارنجی در محیط امید سرزندگی و نشاط را در انسان افزایش می دهد.در بخش فوقانی مجموعه که کاربری فعلی آن پارکینگ در نظر گرفته شده است پوشش بام آن را از سقف سبک سازه فضا کار در نظر گرفته ایم .

در نمای مذکور ورقی که پوسته صلب و نیمه صلب را از حجم شفاف جدا می کند در بخشی تبدیل به عملکرد سایبان می شود بافت روی این سایبان خطوط شکسته ای است که تداعی کننده نخل که سمبل این منطقه است استفاده شده تا در روز با عبور نور از آنها برای عابران گذری ایجاد جذابیت کندو در شب با نور های خطی که در بین خطوط استفاده شده و بازی با نور جلوه بهتری از ساختمان را به نمایش می گذارد. دقیقا درزیر سایبان منطبق بر آن پیاده رو با مبلمان شهری مختص مجتمع که فضایی دلچسب را تداعی می کند که جهت ارتباط بهتر دو ورودی این خطوط به صورت مثلثی طراحی شده اند که در راس مثلثها مبلمان شهری و نورپردازی و تغییر متریال داریم فضای دلچسبی برای عابرین ایجاد می کند و حس دعوت کنندگی به داخل مجموعه را دارد.

+ نوشته شده در شنبه بیستم تیر ۱۳۹۴ ساعت 12:1 توسط سعيد عليزاده |